Net zoals bij je auto, moet je met een boot ook gewoon tanken om, met de tegenwind die wij al dagen hebben, te kunnen blijven varen. Echter, waar je met je auto naar de pomp gaat en hem simpel volgooit en eenvoudig pint, gaat dat met een schip waar meer dan 30.000 liter diesel in gaat wel even anders. Ten … Lees verder
Het ritme van de wind
Onderweg op de Middellandse Zee zetten we af en toe wat zeil, maar het blijft een puzzel om de wind erin te houden. De wind blijft met ons spelen en houdt ons daardoor scherp. Dan weer moeten we wat afvallen en soms zelfs alles naar beneden halen, omdat we toch maar beter tegen de wind in kunnen motoren. We moeten … Lees verder
Aankomst in Cagliari
’s Ochtends ben ik in, niet per se alle vroegte, maar toch rond half tien vertrokken naar Schiphol airport. Het plan is om via Milaan een overstap te maken naar Sardinië en daar via een korte busrit naar de haven van Cagliari te gaan. Nu had ik verder eigenlijk nog geen idee van de verdere plannen, anders dan dat ik … Lees verder
Op jacht naar walvissen
We doen een rondje Pico. Pico is een van de grootste eilanden van de Azoren, genoemd naar de vulkaan die een groot deel van het eiland zwart heeft gekleurd. Maar het gaat ons niet om die vulkaan. Aan de zuidkant van Pico werd tot in 1984 (geen tikfout) op walvissen gejaagd. Tegenwoordig gelukkig niet meer, maar die walvissen zijn wel … Lees verder
The Pinguin Post Office op Antarctica
“Welcome to Port Lockroy, the most southern post office in the world.” De Britse Sarah staat ons bij de rotsen op te wachten wanneer we met onze zodiac aankomen bij Port Lockroy. Het deel van Antarctica waar wij rondstruinen wordt geclaimd door de Britten. Vandaar dat zij er een basis hebben. De Chilenen claimen ditzelfde stuk van Antarctica en ook … Lees verder
De gletsjer en de drempel
“Ik kneep ‘m wel een beetje”, bekent onze kapitein. “We hadden nog maar 1,8 meter onder de kiel. Op de terugweg moeten we iets meer west varen.” Zeker, zeg ik, maar de GPS-positie uit de pilot klopte wel. “Nou… “, sputtert hij. Je zat te ver naar het oosten, zeg ik. Ik gaf toch aan dat je meer naar bakboord … Lees verder
Ushuaia
Ushuaia: ‘el fin del mundo’ roepen ze hier trots. En inderdaad, hier houdt het wel een beetje op. Het is volop zomer, maar sneeuw, regen en harde wind wisselen elkaar af. Soms weet de zon er een minuut of 10 tussendoor te glippen, maar voordat je je capuchon afgezet hebt, regent het alweer. Nooit lang gelukkig. Daarna is het weer … Lees verder
Met een touwtje aan de boom
We zeilen tussen de eilanden van Patagonië. Mistflarden, donkergroene berghellingen, grijze rotsen. De wind is kil, de regen snijdt in je gezicht. Het is sprookjesachtig en unheimisch tegelijk. Eilanden doemen op uit de laaghangende bewolking en verdwijnen weer, kort nadat je er langs gevaren bent. Het meest bijzondere is misschien wel de gedachte dat dit gebied niet of nauwelijks veranderd … Lees verder
Stille Oceaan-wind
Om 8 uur ’s avonds gooien we de touwen los in Punta Arenas. Terwijl we wegvaren zet de zon de wolken en windveren in een lichtroze gloed. We hijsen de zeilen en koersen richting het zuidoosten. Na 2 uur varen spotten we een soort fontein verderop in een baai. Drie grijze vinvissen zwemmen traag voor ons uit. Zo nu en … Lees verder
Dierendag
Soms lijkt de oceaan zo dood als een pier. Er zitten natuurlijk talloze dieren in, maar er gaan dagen voorbij zonder dat we er ook maar één zien. De kans is groot dat dat komt doordat wij de helft van de tijd naar het kompas staan te staren en helemaal niet doorhebben dat er een blauwe vinvis, potvis of dolfijn … Lees verder
Rollende golven
Voor het eerst in 5 weken tijd trek ik overdag mijn schoenen aan. Niet omdat het te koud zou zijn om op blote voeten te lopen. Om mij schrap te zetten. Het is alsof ik een berg moet beklimmen, wanneer ik van de ene kant van mijn hut naar de andere wil. Een afstand van 80 centimeter. De goede golf … Lees verder
Een enerverende dag
Wanneer elke dag voor een groot deel op de vorige lijkt, inclusief het uitzicht, het einddoel en de deelnemers, ben je blij wanneer er eens iets anders gebeurt. Na dagenlang alleen maar zon en temperaturen van minimaal 30 graden (binnen, uit de zon), worden we verrast met een paar buien. Eerst zijn ze nog licht, maar rond een uur of … Lees verder
- Page 2 of 2
- 1
- 2