We zeilen tussen de eilanden van Patagonië. Mistflarden, donkergroene berghellingen, grijze rotsen. De wind is kil, de regen snijdt in je gezicht. Het is sprookjesachtig en unheimisch tegelijk. Eilanden doemen …
Patagonië: Grote, koude voeten
Waarom heet het in deze uithoek eigenlijk Patagonië? ‘Grootvoetigen’ betekent het en zoals veel namen is hij ontstaan uit een misverstand. Fernando Magelhaen zette hier op 21 oktober 1520 voet aan …
Stille Oceaan-wind
Om 8 uur ’s avonds gooien we de touwen los in Punta Arenas. Terwijl we wegvaren zet de zon de wolken en windveren in een lichtroze gloed. We hijsen de …
Dierendag
Soms lijkt de oceaan zo dood als een pier. Er zitten natuurlijk talloze dieren in, maar er gaan dagen voorbij zonder dat we er ook maar één zien. De kans …
Rollende golven
Voor het eerst in 5 weken tijd trek ik overdag mijn schoenen aan. Niet omdat het te koud zou zijn om op blote voeten te lopen. Om mij schrap te …
Een enerverende dag
Wanneer elke dag voor een groot deel op de vorige lijkt, inclusief het uitzicht, het einddoel en de deelnemers, ben je blij wanneer er eens iets anders gebeurt. Na dagenlang …
Het zuiderkruis
De kapitein ligt naast mij op de bank. Knieën opgetrokken, verrekijker voor zijn ogen. Ik sta achter het roer en tuur met hem naar de sterren. “Kijk, daar heb je …
Het kompas en je koers…
Sturen op een schip lijkt makkelijk. Je krijgt een koers door (of verzint die zelf), je kijkt op het kompas en zorgt ervoor dat het juiste getal precies bij de …
